Do lasku w Brynicy dojechałem więc już około godziny szesnastej. Jeden kilometr za Wołczynem skręca się w kierunku południowym, by po 3,5km dojechać do skrzyżowania z charakterystyczną kapliczką uwidocznioną na zdjęciach poprzedników. Tuż wcześniej moment niepewności, bowiem pilot samochodowy nakazywał mi skręcić w lewo (w kierunku wschodnim) o dobre 150 metrów za wcześnie – tam było gołe pole tylko. Wąska asfaltowa droga przez las, ku mojej radości, wiedzie dokładnie w kierunku punktu przecięcia. 450 metrów dalej, gdy dojechałem do skrzyżowania z droga gruntową GPS poinformował mnie: „Jesteś u celu”. W rzeczywistości do celu pozostało jeszcze jakieś 30 metrów, i to niemal dokładnie w kierunku zgodnym z droga gruntową (południowym z lekkim odchyleniem na zachód). Bez wahania zaparkowałem więc u wyloty tej drogi.
Charakterystyczny dół, opisany i obfotografowany przez poprzedników dostrzegłem niemal natychmiast. Postanowiłem jednak nie sugerować się opisami lecz całkowicie samodzielnie wyznaczyć punkt przecięcia. Wypadł na skraju dołu, w południowo zachodnim jego narożniku. Stosunkowo rzadki ale przyjemny las i tym razem nie sprawił kłopotu mojej antenie, choć sygnału korekcyjnego EGNOS nie złapałem. Punkt przecięcia wyznaczyłem z dokładnością do 4 metrów. Poświęciłem kilkanaście dodatkowych minut na zweryfikowanie pozycji przy pomocy drugiego GPS – SiRFstar III. Wyglądało na to, że choć odebrał sygnał aż 9 satelitów (w lesie) to nie wpłynęło to znacząco na lokalizację pozycji. Jednak dzięki temu, że pozycja GPS podawana jest w VisualGPS z aż trzema pozycjami po kropce dziesiętnej sekund, nabrałem większego przekonania do poprawności pomiaru.
Okolica ta, to dość rzadki las mieszany z przewagą sosen. Teren dość piaszczysty, jednak dobrze zarośnięty niską roślinnością – widocznie nie jest ubogi w wodę. Sam las właściwie to niewielka tylko jego pozostałość – w tym miejscu to jedynie jakieś 500 x 500 metrów zwartego zalesionego terenu. W tej okolicy takich „plam” leśnych jest znacznie więcej, pooddzielanych od siebie gospodarstwami i całymi wsiami. Miejsce dość popularne dla grzybiarzy bowiem przez kilkadziesiąt zaledwie minut pobytu napotkałem ich z pięciu. Sam zresztą, choć nie zajmuję się tym w ogóle, dostrzegłem w poszyciu sporo grzybów.
Wykonałem zdjęcia GPS oraz kierunkowe, no i nie odmówiłem sobie przyjemności zrobienia fotki w tym samym miejscu (narożnik dołu) co i poprzednicy. Przyjemna atmosfera lasu skłoniła mnie do zrobienia sobie w tym miejscu odpoczynku połączonego, oczywiście, z posileniem się specjałami zakupionymi w Miedznie. Wzmocniony znakomitą herbatą i kawą, przygotowaną mi do podróży przez małżonkę, postanowiłem nieco pospacerować po lesie. Szybko przekonałem się, że okolica obfituje w różnego rodzaju doły, niektóre nawet z resztkami fundamentów. Tak więc akurat ten dół, który znalazł się niemal dokładnie w punkcie przecięcia 51N/18E, nie jest tu czymś specjalnym.
Dzięki antenie zewnętrznej dokładność wskazań całkiem niezła, jak na las.
